Het jaar 2020 is al weer volop aan het lopen maar ik wil nog even stilstaan bij 2019.

Helaas, eind 2019 verloor de Nea-familie twee zeer belangrijke leden: Herman Heijt en Kees van Rijn.

Op 7 december overleed Herman Heijt, op 87-jarige leeftijd.
Herman was mijn eerste trainer toen ik in 1980 lid werd van Nea. We trainden toen nog op het grasbaantje aan de Van IJsendijkstraat. Herman was eerst trainer en in de vele jaren daarna heeft hij verschillende functies vervuld: penningmeester, secretaris, jurylid, jurycoördinator. Ook bracht hij in de jaren dat Nea nog een papieren clubblad had deze rond in Purmerend.
De laatste jaren woonde Herman in een kleinschalig- wonengroep voor mensen met dementie, in flatgebouw Heel Europa. Als ik Herman opzocht gingen we vaak een rondje door het stadje wandelen. We liepen dan over de Herengracht, waar Herman in 1979 de toen bekende Grachtenloop meeliep. Een wedstrijd over 5 km, destijds mijn allereerste wedstrijd. Nu wandelden we vaak samen langs de start en finish bij het Tramplein.
Sportief als Herman was tot op het laatst, namen we meestal de trap op de Melkwegbrug. Uiteraard klokte ik zijn tijd en die wist hij nog wel eens te verbeteren. Zijn record voor de beklimming van de Melkwegbrug staat op 1 minuut en 46 seconden en dat voor een 87-jarige! Dit was Hermans’s laatste record in zijn lange atletenleven. Wij van Nea kunnen dankbaar zijn voor wat Herman allemaal voor de vereniging heeft betekend.
In memoriam Herman Heijt

Later in december hoorde ik van het overlijden van Kees van Rijn
Ook hij is o zo belangrijk voor Nea geweest. Kees was onder andere organisator van de Beemsterkaaslopen, de Nea-cross en vele andere evenementen. Behalve op de baan zag ik Kees ook bij de Dam tot Dam lopen, na de wedstrijd bij het diner in het hotel waar ook de toplopers verbleven. Ik was daar met verschillende Eritrese atleten. Tijdens het diner zei Kees mij een keer: "Er zijn een paar mensen die graag met de Eritreeërs op de foto willen". Kees was met Albert Heijn-personeel dat gelopen of geholpen had, ook aan het eten. Ik vertelde aan mijn atleten dat Kees een van de mensen is die hardloopspullen geeft voor Afrika. Dus een foto vonden zij natuurlijk geen probleem!
Altijd stond er, dankzij Kees, bij Nea in de kantine een doos voor Afrika klaar, met daarin o.a. overgebleven T-shirtjes van de Dam tot Dam-loop.
Kees was net als Herman goud waard voor Nea! We zullen ze erg missen, maar gaan door met onze geliefde, pure sport en in gedachten lopen Kees en Herman met ons mee!
In memoriam Kees van Rijn

In november 2019 was er de Nea-cross, een prachtige en zware race waar enkel de echte crossers zich aan wagen.
Een paar van niets wetende atleten kregen hier hun eerste wedstrijd voor de kiezen. Ik werk bij de gemeente Purmerend, en geef trainen op zaterdagochtend aan collega’s. Ik had mijn collega Jaap de Boer en zijn zoon Nico zo ver gekregen mee te doen aan de cross. Beiden hebben knap de finish gehaald. Jaap had wel graag gehad dat ik hem had voorbereid op de hoeveelheid bagger. Ik zei: “Jaap, ik roep toch altijd dat hardlopen de zwaarste sport is? Dat heb je nu dus ervaren, maar hierna zal alles in je loopleven meevallen!”


Winnaar bij de jeugd was Eliane Meurs. Zij won met grote voorsprong, ook van alle jongens!
De 2,8 km werd bij de mannen/jongens gewonnen door Rowan de Wit, bij de vrouwen/meisjes won zus Arwen de Wit, Tja, dat kan ook niet anders met zo’n toploper als vader Richard! Proficiat familie de Wit!
De winst op de 5,6 km ging bij de mannen naar Ties Arensman en bij de vrouwen won Nanda Klok. Allemaal sportieve Nea-families!
En dan heb je nog de supersterren die 3 rondjes aflegden: winnaar bij de mannen was Menno Merlijn, al jaren een topper in onze regio, en bij de vrouwen Lisette Hartman, ook talentvol lid van Nea!

Ook voor Eritreeër Merhawi Kesete was er een mooi succes, hij liep een halve Marathon in China. Ik belde in de nacht van 7/8 December Merhawi op om te horen hoe het was gegaan: “I'm the winner my friend!” sprak hij. Dit gaf mij een emotionele reactie, want de dag ervoor was Herman overleden. Ik voelde tranen van geluk en van verdriet. Merhawi is eind 2017 in Purmerend bij mij thuis geweest. Er was toen veel sneeuw gevallen, Merhawi zag dat voor het eerst en keek zijn ogen uit!

 

Tijdens de Nea-Nieuwjaarsreceptie op 10 januari werden door voorzitter Ray Vletter Herman en Kees gememoreerd en benadrukt werd hoe belangrijk ze zijn geweest voor onze club. Er werd tevens een minuut stilte in acht genomen, mooi was dat!
Ook werden de successen van onze atleten in het afgelopen jaar benoemd. Goed dat niet alleen de jongere maar ook oudere atleten prestaties halen van hoog niveau.

Het is belangrijk dat er in de vereniging genoeg kader is om alles te begeleiden en organiseren. Vrijwilligers zijn altijd welkom, zeker nu sommigen gaan stoppen met hun functie, dus mocht je iets willen betekenen, schroom niet om dit aan te geven bij het bestuur!
Met ongeveer 30 aanwezigen werd de receptie gezellig, met een hapje en een drankje, en dat is goed voor het clubgevoel!

Ik wens iedereen een gezond jaar en een sportieve voortzetting van 2020!

 

Ciao Veron

Volg ons op Twitter
Praat mee op Disqus
Volg ons op Facebook