RUHUS HADUS BAALE (gelukkige kerst) & RUHUS HADUS AMET (gelukkig Nieuwjaar)!

Ruhus Hadus is Eritrees.

Ik hoorde dat net van Hiskel Tewelde, een atleet en lange afstandsloper uit Eritrea, die op dit moment bij mij thuis verblijft.

Hiskel is een vriend van hardloper Nguse Amlosom (winnaar Dam tot Dam loop 2013 en dit jaar 2e). Nguse adviseerde mij om Hiskel een kans te geven in Europa te lopen, dus ...

Hiskel tewelde traint onder een regenboog bij NEA Purmerend

Nguse liep onlangs de Zevenheuvelenloop waar hij slechts 5e werd. De avond voor de wedstrijd zag ik Nguse pas en ik hoorde hem toen flink hoesten. Dat klonk niet best maar hij zei dat hij zich goed genoeg voelde om te lopen. Hij liep toch nog 42.40 op de 15 km maar was na afloop nog erger aan het hoesten dan daarvoor.
Gelukkig gaat het nu gaat het beter met Nguse in Eritrea, na paar weken rust. Was Nguse maar echt topfit naar de Zevenheuvelenloop gekomen, nu was hij zeer teleurgesteld. Maar hardlopen is keihard. Als je niet top bent haal je de echte top ook niet!

Hiskel kwam naar Nederland voor de Montferlandloop, 15 km. En dan ben je voor het eerst in je leven uit je land weg, zit je de avond voor de wedstrijd te eten met 2 wereldrecordhouders op de marathon: Paula Radcliffe (2.15.25) en Dennis Kimetto (2.02.57)!

Na dit bijzondere diner ging ik met Piet van Stichting Samen Succes en Hiskel naar buiten om de finish te bestuderen die vlak voor het hotel was.
Ons advies was: volg de koplopers, tenslotte ben je hier voor het eerst, en 500 meter voor de finish sprint je weg naar waar de kerk staat, want daar is de finish! Een grote glimlach op gezicht van Hiskel volgde.  Probleem is vaak dat er meerdere reclamebogen staan waardoor  de nieuwkomers vaak te vroeg de eindsprint inzetten.
Tja, advies geven is makkelijk, maar doe vervolgens dan maar eens wat er gezegd is …
Maar, Hiskel won! Wow, wat een succes voor hem! Op mijn vraag aan hem hoe het ging, antwoordde hij: “Easy speed but cold!”

Op het ogenblik staan er in Sporthuize Lust diverse grote bokalen van Hiskel, maar ook van Tsegay Tuemay (Eritrese atleet die de Ten Miles van Tilburg won in 2013). Hij was een paar weken geleden bij mij in huis, nadat ie in Barcelona een 10km had gewonnen. Nou maar kijken hoe de bekers in Eritrea komen. Loopschoenen en -kleding zijn toch belangrijker voor de atleten, die heel sociaal zijn en de atleten in Eritrea die nog niks hebben goed helpen!
Dus wederom het verzoek: blijf alsjeblieft inzamelen!

Tsegay trainde op 1 december, een maandagmorgen, op onze mooie baan bij Nea. Daar waren ook de toppers Sharona Bakker en Marlou van Rhijn aan het trainen onder leiding van Purcy. Sharona deed binnen krachttraining, Marlou op de baan sprintjes. Wat een mooi divers gezelschap bij Nuttig en Aangenaam, waarbij de Volharding goed te zien is!
Tijdens het inlopen zag Tsegay een paar onderbenen staan en dat verwonderde hem nogal. Ik legde uit dat die van Marlou zijn en dat ze op blades aan het sprinten was.
Ik vertelde dat Marlou op de Paralympische spelen onder andere goud heeft gehaald op de 200 meter. Het kostte mij wel wat moeite om goed uit te leggen (mijn Engels is van erg simpel niveau) hoe het in elkaar zit!
Maar gelukkig, daar kwam Marlou vanuit de kantine, waar ze haar rustpauze had gehad (het was rond het vriespunt). Ze ging weer verder trainen en dus kon Tsegay met eigen ogen zien wat ik had geprobeerd te vertellen.
Marlou sprintte tegen een harde, koude noordoosten wind in, wat een karakter! (Ik deed het vroeger altijd met wind mee, maar net als mijn Engels was ook dat sprinten van mij van laag niveau, zelfs met wind mee!)

It is very cold Veron” zei Tsegay. “It’s winter Tsegay”, was mijn antwoord. Ik liet hem lang inlopen om een beetje warm te worden. In de kantine deed hij zijn lange broek en jas uit, onder toeziend oog van Marlou en Purcy.
Ik zei “Don’t do that!”, maar kreeg als antwoord: “No problem Veron” en zo heb ik wel geleerd dat je niet teveel bij Eritrese atleten moet ingrijpen op dat vlak. Ze zijn gehard, merk ik, als verwende westerling!

Tsegay liep een 3 km in 8 min 38 sec (2.55, 2.53 en 2.50) en dit was volgens mij de tweede snelste 3 km ooit op een Nea baan! Ik weet nog dat Joost Borm (av Phoenix) in 1982 tijdens een instuifwedstrijdje 8min 30 sec liep op toen nog een sintelbaan! Wat een snelle tijden!
Voor Tsegay was het “easy, only cold hands”.
In een lekker warme kantine gingen Tsegay en ik nog wat napraten over Eritrea en hardlopen, met Purcy en Marlou, waarbij ik vooral degene was die sprak, en zoals meestal, iets tè veel sprak….!

Hiskel gaat zaterdag 20 december in Dronten een halve marathon lopen. We wachten nog op zijn vriend Yohanis Ghebregeris, ook een talent. Hij heeft echter nog niet alle papieren rond om te mogen komen. Mocht dit voor Dronten niet lukken, dan komt hij hopelijk voor de Halve van Egmond!

Mooi dat hardlopen, zoveel goeds als dat teweegbrengt in de mensheid!
Zo blijven wij toch ook met zijn allen in het nieuwe jaar weer lekker bezig? Ik hoop het wel, zolang onze gezondheid het allemaal blijft toelaten.

Blijf gaan en tot in 2015!

Ciao!
Veron

 

Wil jij ook een najaarsgroet doen of reageren op deze mooie eindejaarsblog? Dat kun je doen onder de afsluitende foto, met onze schitterende "disqcus" mogelijkheid. Hiskel tewelde tijdens een gast training bij NEA Purmerend

Volg ons op Twitter
Praat mee op Disqus
Volg ons op Facebook