Eritrea, daar hebben jullie vast weleens van gehoord. Het is een land in Afrika dat net boven Ethiopië en onder de Rode Zee ligt.

In Eritrea lopen er een aantal atleten rond, die ik van schema’s mag voorzien. Zelf ben ik er nog niet geweest, maar daar gaat volgend jaar verandering in komen.

De eerste atleten hielp ik bij wedstrijden in Europa. Ik vroeg ze dan, hoe het zat met het eten in Eritrea, wat ze zoal aten. Vaak kreeg ik te horen dat ze soms helemaal niets aten....
Ik maakte ze duidelijk, dat als ze niks te eten hadden, ze dan ook niet moesten trainen!
Ik maakte vanuit mijn luie stoel, met meer dan genoeg eten voorhanden, lekker schema’s voor ze, zonder te weten hoe de situatie voor de Eritrese atleten is.
Al snel gingen ze beter lopen (vooral door rustiger te trainen!) en nu verdienen een aantal genoeg geld om (onder andere) eten te kopen!

Ook zijn ze nog steeds heel blij met de tweedehands hardloopschoenen en kleding die ik altijd meegeef als ze terugvliegen. Dus blijf alsjeblieft voor hen je oude loopspullen bewaren en geef het in de kantine van NEA af!
Onlangs ging de talentvolle Ghirmay Ghebreslassie vanaf Schiphol naar Eritrea, met drie grote tassen vol met schoenen en kleding. Hij had veel meer dan de toegestane 43 kilo mee, maar we konden een tas zo vouwen en met ringen aan elkaar klikken, dat hij die als een rugzak om kon doen en als handbagage kon meenemen. We moeten regelmatig creatief zijn, goodwill kweken bij het luchthavenpersoneel, een beetje onderhandelen en duidelijk maken waarom er zoveel bagage is, maar het lukt dan bijna altijd om alles mee te krijgen!

Ghirmay had gehaasd in de Marathon van Chicago (op 12 oktober jl.) Hij moest lopen tot de 30 km maar hij liep nog maar even door tot de finish, met de gedachte “ik ben er toch bijna en loop mooi vooraan”! Met 2.09.08 liep hij zijn eerste wedstrijdmarathon en daarmee werd hij zesde. In de laatste vier kilometer verloor hij erg veel tijd, maar dat was logisch, want al het kopwerk (met vooral in het begin veel wind tegen) had hem veel kracht gekost.
De winnaar Eliud Kipchoge (Kenia, 2.04.11) en Sammy Kitwara, 2e in 2.04.28 waren erg tevreden over Ghirmay!
Met Ghirmay zat ik een paar dagen in het atletenhuis van Global in Nijmegen, samen met Tesfu Tewelde  en Hais Welday, ook uit Eritrea. Tesfu en Hais ken ik ook al 2 jaar, zij lopen kortere wedstrijden.
Ze kookten voor mij heerlijke pasta! Ik was een beetje verbaasd dat ze het zo heet aten. En met heet bedoel ik pittig. Dat is heel wat anders dan in Kenia, waar de atleten heel basic eten. Grappig om dat verschil te zien en te proeven.

Ghirmay liet een filmpje zien van het WK halve marathon in Kopenhagen (29-03-2014). Daar won het Eritrese mannenteam goud, wat leidde tot een groot feest!
Hais, Tesfu en Ghirmay (die in Kopenhagen 7e werd in 1 uur en 10 sec) zaten met tranen in hun ogen, want het was voor het eerst in de geschiedenis dat Eritrea goud won als team bij het WK halve marathon!  Ik kreeg er zelf ook tranen van.......

Bij de Dam tot Dam loop won vorig jaar Nguse Amlosom, dat was ook voor het eerst een Eritrese winnaar. Dit jaar werd Nguse tweede. Van te voren probeerde ik een beetje de tactiek met hem te bespreken, maar volgens Nguse was dit niet nodig. Hij zei steeds: “Veron, no problem, I beat them all! Nguse was van de zomer kampioen van Afrika geworden op de 10 km baan. Ook hij schreef historie en kwam zelfs op het Eritrese journaal! Ja, dan voel je je onverslaanbaar. Ik zag Nguse echter de hele wedstrijd worstelen (ik stond bij een tv-scherm langs het parcours). Op 1 km voor de finish zag ik de drie koplopers voorbij razen! Op hun gezichten zag ik een oerdrift om te winnen (iets wat ik bij mijzelf nooit zo ervaren heb).
Nguse verontschuldigde zich na afloop bij mij voor zijn tweede plek. Ik zei: "NO, Nguse, running is not a game like football" en hij lachte weer!
Let goed op deze atleet, hij doet op 16 november mee aan de Zevenheuvelenloop in Nijmegen.

Al met al is het voor de Eritrese atleten een mooi jaar geworden wat hardloopprestaties betreft. Het hardlopen geeft veel mensen daar een positieve wending aan hun leven.
Als alles goed gaat, ga ik er begin volgend jaar heen. Maar dit jaar nog is de kans groot dat jullie eerst een paar jongens uit Eritrea in Purmerend zien lopen!
Dus blijf allen in beweging, dan valt er altijd weer wat nieuws te zien en te leren!

 

Tot gauw!

 

Volg ons op Twitter
Praat mee op Disqus
Volg ons op Facebook