In Lust & Leven schrijft Veron Lust over zijn lust en leven: Ultralopen en ontwikkelingshulp.

Veron Lust

Veron Lust, geboren 12 januari 1963, ultraloper en ontwikkelingshulpverlener. In deze blog zal hij - met enige regelmaat schrijven over wat hij zoal meemaakt in hardloopland.
"Ik werk al langere tijd voor Stichting Samen Succes, een kleine stichting die goed werk verricht in Kenia. We bouwen daar scholen en trainingskampen en begeleiden atleten. Zoals bekend wonen er in Kenia erg goede hardlopers ..."

Aldus Veron. Daarnaast begeleidt hij ook diverse (top) lange afstand lopers uit Kenia en Eritrea die regelmatig bij hem thuis in Purmerend verblijven.

 

Terwijl ik binnen zit te tikken op de laptop, eind februari, is het buiten alweer voorjaar. Heerlijk weertje om te lopen en dat doe ik al bijna 40 jaar!
Al die jaren heb ik mijn afgelegde meters bijgehouden in schriften (ja, dat doe ik nu nog steeds handmatig, dus met pen en papier). Ieder mens heeft zo zijn tik, toch?

Zo wist ik precies dat ik op 17 februari jl. de 140.000 km had bereikt! Op 9 maart 1979, begon ik mijn hardloopleven vanaf mijn ouderlijk huis aan de van IJsendijkstraat, met twee rondjes op industrieterrein De Koog.

Het jaar 2018 is alweer bijna voorbij. Het lijkt wel alsof de tijd sneller gaat naarmate je langzamer gaat lopen…
In 2019 zal ik waarschijnlijk de grens van 140 duizend kilometer hardlopen bereiken.

In Kenia, Eritrea en ook in Purmerend is het afgelopen jaar weer van alles gebeurd.

De afgelopen maanden waande ik mij soms in Afrika, vooral tijdens mijn korte duurloopjes rond Purmerend. Wat was het warm en droog, en dat zag je heel goed aan het gele en dorre gras op de weilanden.
Blij was ik, toen er weer regen viel, want dat is toch echt van levensbelang.

Via Messenger heb ik praktisch iedere dag contact met atleten uit Eritrea. Ik schreef (of vertelde, die enkele keer dat er telefonische verbinding is) dat het hier zo warm was en net zo droog als in Eritrea. Het grote verschil is dat er in Eritrea helaas niet zoveel regen valt en er daar een groot watertekort is. Daarom ben ik zo blij met de regen hier. Nu de vakanties voorbij zijn kunnen we weer volop gaan trainen bij Nea, ook op het groene gras.

De maand mei is alweer om en hoe: 18 graden met volop zon, heerlijk weertje om te sporten. Ik heb de zon voor jullie meegenomen uit Eritrea!

Ik vloog deze keer via Cairo en daar kwam ik toevallig Zersenay Tadesse tegen.
Zersenay is wereldrecordhouder op de halve marathon, met een tijd van 58 min 23 sec (gelopen 21-03-2010 in Lissabon). Zersenay nodigde mij uit om bij de Burger King te eten, zou dat het geheim zijn van zo hard lopen?

Het nieuwe loopjaar begint voor mij meestal met de halve van Egmond. Ook dit jaar was ik er weer bij. Samen met Piet de Peuter, die het grootste deel van het jaar in Kenia woont en werkt. Piet had Ronald Kirui, Leonard Langat en Evaline Chirchir meegenomen. Voor hen was de halve marathon van Egmond een primeur.

De avond voor de wedstrijd is er in Hotel Zuiderduin altijd een nieuwjaarsbijeenkomst voor coaches, organisatie, managers en oud-atleten. Als eerste ontmoette ik daar mijn grote held Gerard Nijboer. In 1980 keek ik als 17-jarige op tv naar de Olympische Spelen in Moskou, en daar behaalde Gerard zilver op de marathon. Dat was voor mij aanleiding om serieuzer te gaan trainen, want dat wilde ik ook! (Noot van mijzelf: dit is nooit gelukt.)
Gerard overhandigde mij ooit een gouden medaille op de Nederlandse Kampioenschappen 100 km te Winschoten. Hij vroeg mij toen hoe ik dat deed, 100 km lopen. Ik zei hem: "Dat is jouw schuld, want in 1980 zat ik voor de tv en hoorde ik dat je 2 keer op een dag trainde! Ik deed dat maar 2 x in de week. Dus ik kreeg motivatie door jou!

Volg ons op Twitter
Praat mee op Disqus
Volg ons op Facebook